دوشنبه ۸ ژوئن ۲۰۰۹

حالم از هرچي دروغ، بهم مي خوره ....

ديشب بعد از مناظره محمود احمدي نژاد و مهدي كروبي آنقدر افسرده و دلسرد بودم كه حس و حال نوشتن مطلبي رو نداشتم. ديشب آنقدر با اعتماد بنفس و شهامت دروغ هاي بزرگ به خورد مردم داده شد، كه گاهي حتي من هم باور مي كردم و با خودم مي گفتم: نكنه واقعا اين حرفها راسته. نكنه بيچاره راست مي گه و در تمام زمينه ها رشد باور نكردني داشته ايم. نكنه واقعا آمارها و ارقامي كه نمايش مي ده، درست و واقعي هستند و بيچاره داره به اين ملت خدمت مي كنه.
خلاصه اينكه ديشب با همه اين فكرها و اون حس عدم آرامش دروني و هزاران هزار سوال و ترديد ديگه خوابيدم. امروز هم تقريبا به همن حالت بودم. اما سعي كردم تا تمام 4 سال گذشته و 4 سالهاي قبل از اون رو به خاطر بيارم. ياد حرفهاي خاتمي افتادم، ياد اميدها و سخنراني هاي پر شورش. ياد حرمت ايراني در جهان. ياد بزرگي هنر و هنرمند ايراني در دنيا. ياد تغييراتي كه او و بسياري از وزراي روشنفكرش انجام دادند. ياد مهاجراني و تغييرات بنياديني كه در وزارت ارشاد انجام شد. ياد عبدالله نوري و وزارت كشور، ياد معين و وزارت آموزش عالي، ياد ابطحي و ديدگاهش نسبت به گفتمان و هم انديشي و همچنين دنياي اينترنت و مجازي. خلاصه ياد خيلي چيزها افتادم و همه اينها رو با دوران 4 ساله اخير مقايسه كردم.
به قول پدرم: دروغ هرچقدر بزرگتر باشه و بيشتر دور از ذهن باشه، آدمهاي عوام بيشتري اون رو باور مي كنند.
آره، درسته. و اين چيزي كه محمود احمدي نژاد از اون داره استفاده مي كنه. دروغ هاي بزرگ و آمارهاي غلط. و آنقدر اونها را با وقاحت و شهامت مي گه، كه هيچكس هم به ذهنش خطور نمي كنه كه اين تصاوير گرافيكي كه داره نمايش ميده، به راحتي با صرف چند دقيقه وقت و كلنجار با برنامه excel قابل انجامه.
اما واقعيت درون جامعه رو چي. آيا اون رو هم مي شه به راحتي تغيير داد. مي شه اون رو با چندتا نمودار و تصاوير گرافيكي به گونه ديگري نمايش داد. يعني كسي فراموش مي كنه قيمت مسكن، ميوه، گوشت و مرغ و ماهي و لبنيات و ديگر مايحتاج روزانه در همين 4 سال گذشته چه ارقام نجومي پيدا كردند. يعني كسي فراموش مي كنه در 4 سال گذشته چه بلايي بر سر روابط ايران با ديگر كشورهاي جهان آمده كه حتي نام كشورمون رو از تمام وبسايتهاي دنيا حذف كردن. كسي مي تونه فراموش كنه در 4 سال گذشته چه بر سر درياي خزر و خليج تا ابد فارس مون اومده. كسي مي تونه فراموش كنه كه درآمد نفت در 4 سال گذشته به چه اعداد و ارقام باور نكردني اي رسيد و هيچ چيز بهتر نشد كه بدتر هم شد. آه خدايا، اينقدر اين افتضاحات زياده كه حتي نمي تونم اونها رو تو ذهنم جمع و جور كنم. ديگه حالم از اين همه دروغ و عوامفريبي به هم مي خوره.
تا كي قراره حافظه تاريخي و سياسي اين ملت دستكاري بشه؟ تا كي؟ تا كي قراره براي "ماندن بر سر قدرت" هر بلايي رو كه مي خوان سر مردم بيارن و هر دروغي رو كه مي خوان به مردم بگن؟ لعنت به هرچي .....
به اميد روزهاي سبز.سبز.سبز.

0 ديدگاه: